حسین بن علی حتی به خون غلطان نمی‌میرد            اگرچه اِرباً اِربا با لب عطشان نمی‌میرد

ندانـستـند مرحَـب‌زادگانِ زخـمیِ خـیـبر            که حیدرزاده هرگز پشت بر میدان نمی‌میرد

شبیه بزدلانِ پهلوی در خاک غربت نه!            درون خانه‌اش می‌ماند و پنهان نمی‌میرد

ولایت پرچمی از جنس ایمان است، پیمان است            عـلمداری اگر افـتاد آن پیـمان نمی‌میرد

بدان ای دشمنِ بیگانه با نام وطن! صهیون!            که ما جسمیم و ایران‌ جان، و هرگز جان نمی‌میرد

به ما زخمی زدی ای روبَه ترسو! ندانستی            اسیر پـنجـۀ شـیر ژیـان آسان نمی‌میرد!

سلیمان گرچه با موران مدارا می‌کند، اما            به کِیدِ جنّیان و لشکـر موران نمی‌میرد

به عزم راسخِ هر گامِ جاری در خیابان‌ها            لرستان و اراک و مشهد و تهران نمی‌میرد

اگر ققنوس‌وار آتش‌نشین شد، زاده می‌گردد            تبار او به کوثر می‌رسد، قرآن نمی‌میرد

تـنـیده نام او در تار و پود پرچـم ایران            و تا بـاقی‌ست نام نامیِ ایـران نمی‌میرد